Wanneer bel je een osteopaat voor je paard?

Voor mij natuurlijk een open deur, maar wanneer bel je nou een osteopaat voor je paard? Is het wel echt nodig? En ben je dan bij een paardenosteopaat aan het juiste adres? Wat kan een osteopaat voor paarden voor je betekenen (en wat niet?).

Sowieso is minimaal een jaarlijkse controle aan te bevelen. Voorkomen is immers beter dan genezen. Wanneer bijvoorbeeld de rug, een schouder en het bekken niet goed beweegt kan er structureel meer belasting op één (voor)been komen, wat natuurlijk op lange termijn blessures veroorzaakt. Wanneer je paard is gevallen of een ongeluk heeft gehad is het eigenlijk altijd aan te bevelen om een paardenosteopaat te laten behandelen (indien nodig natuurlijk eerst de dierenarts laten komen!).

SONY DSC
Alle gewrichten worden getest op beweging.

Vaak wordt ik pas gebeld als er al problemen zijn, in omgang of onder het zadel. Dan is het niet altijd mogelijk om met één behandeling alles weer soepel te krijgen. Daarom beveel ik aan minimaal 1 keer per jaar preventief te laten behandelen. Het aantal preventieve behandelingen hangt ook af van de sport die je beoefent. Een paard wat op wedstrijd niveau springt zou ik zeker vaker laten controleren dan een paard wat voornamelijk dressuurmatig recreatief gereden wordt. Omdat voor mij alle kleine beperkingen in bewegingen al voelbaar zijn en daarom grotere beperkingen voorkomen kunnen worden. Dan kan je dus lekker doorrijden zonder problemen. 

Wanneer je bij mij niet aan het juiste adres bent, zal ik je doorverwijzen. Vaak kan ik dat al uit je verhaal halen uit de mail of telefoon, dus voordat ik bij je op de stoep sta. Meestal verwijs ik dan eerst door naar een dierenarts. Een peesblessure of koliek is bijvoorbeeld niet aan een paardenosteopaat om te behandelen(!!) Natuurlijk kan ik wel kijken hoe het komt dat juist dat een blessure krijgt en de balans herstellen in het lijf met een juiste verdeling van de belasting. Hier komt ook een correcte (klassieke) dressuurmatige training om de hoek kijken. Ook kan ik de doorbloeding verbeteren naar de blessure toe om sneller herstel te bevorderen. Ik vraag dan aan de eigenaar om toestemming te vragen aan de dierenarts voordat ik ga behandelen. In acute en heftige gevallen gaat mijn voorkeur uit naar eerst een paar weken herstellen, voordat ik kom behandelen.

Zowel mensen als paarden (als honden, etc.) hebben eigenlijk altijd wel ergens osteopatische blokkades. Beter gezegd: beperking in beweging of gewrichten die niet helemaal soepel zijn. Met ‘een gewricht’ bedoel ik niet alleen de knie, maar ook organen onderling, het middenrif, beweging in de onderdelen van het hoofd, etc. Ik heb nog nooit een paard gehad die geen baat zou hebben bij een osteopatische behandeling. 

Er zijn een heleboel signalen en symptomen waarom je mij als paardenosteopaat kan laten komen. Ik probeer in het kort een paar toe te lichten.

Rijtechnische problemen:

  • Je merkt een sterk verschil in het rijden links- of rechtsom. Je paard is danwel links- of rechtsgebogen en ook na enige tijd trainen krijg je hier niet voldoende verbetering in. Het kan zijn dat de rug in zijn geheel in een rechterbuiging staat omdat niet alle gewrichten goed mee bewegen naar links (snap je hem nog). Daardoor kan je de linkerbuiging wel trainen, maar als deze wervels niet losgemaakt worden zal het probleem niet verholpen worden. Je merkt dat zijgangen wisselend zijn, de ene kant op gaat heel makkelijk, de andere kant is een drama…
  • Het aanspringen gaat eigenlijk altijd in de verkeerde galop of overkruisd. Of hij springt over tijdens de galop. Aanspringen kan een rijtechnisch probleem zijn wat met goede instructie op te lossen is. Maar vaak zit er een onderliggend probleem in de achterhand, waardoor het paard zijn bekken niet goed kan gebruiken.
  • Je paard kan niet ontspannen in het rijden. Hij blijft zijn rug hol maken en veel spierspanning houden. Nageeflijkheid komt niet of heel moeizaam, ook met de juiste training. (Let op! Zet een paard wat moeilijk over zijn rug loopt niet ‘vast’ met hulpmiddelen in het rijden of longeren! Geef het paard altijd een keuze. Vast zetten in een houding is géén keuze. Heeft ook niets meer met correcte training te maken en de ‘nageeflijke houding’ verliest zijn doel als deze geforceerd is. )
  • Regelmatig pakt je paard het bit vast of is hij stijf in zijn kaak. Het inbuigen van de hals gaat moeilijk of hij kantelt met zijn hoofd. De tandarts is nog geweest, maar die kon niets bijzonders vinden en het probleem blijft. Ga niet eindeloos veel bitten proberen of kopen. Hang er geen circus in. Veel paarden hebben problemen in de kaak! Soms juíst na het bezoek van de tandarts! Waarom? Door het speculum. Vandaar dat ik ook altijd aanbeveel om mij in te plannen na de tandarts.

Medische problemen

  • Kreupelheid (uiteraard afhankelijk van blessure en overleg dierenarts/hoefsmid).
  • Pijnlijke rug, je aait over zijn rug en je paard trekt heel zijn rug weg of is nijdig met opzadelen (laat dan ook je zadel en singel checken a.u.b.)
  • Eet- en verteringsproblemen. Veel dunne mest of helemaal geen eetlust? Laat mij langskomen en meedenken met jou en je paard. Als ik mijn onderzoek heb gedaan kan een dierenarts gerichter onderzoek doen door wat ik voel aan het lijf.
  • Je paard is al op leeftijd en heeft moeite met zijn weerstand. Er zijn genoeg technieken toepasbaar om oudere paarden zo goed mogelijk in hun vel te laten zitten op hun oude dag!
  • Jeukklachten
  • Headshaking
SONY DSC
Cranio-sacraal technieken zijn zacht en zodoende ook heel erg geschikt voor oudere paarden.

“Gedrags” problemen

(vaak geen probleem met het gedrag, maar hierin uit het zich wel)

  • Staken en bokken met rijden, longeren.
  • Geen voetje willen geven. Soms kunnen deze paarden niet eens een voetje geven. De balans ontbreekt of er is dermate veel pijn dat dit heel onprettig voor ze is.
  • Ander gedrag met de hengstigheid. De pismerrie of bitch is niet expres een pismerrie. Vaak spelen hormonale problemen en rugklachten een grote rol!

Emotionele problemen

  • Snel last van stress. Raakt van het minste of geringste al heel gespannen. Vaak een disbalans tussen het activerende en ontspannende gedeelte in het zenuwstelsel.
  • Veel angst b.v. met rijden. Sommige angstige paarden kunnen minder goed zien of hebben een osteopatisch probleem met hun nieren. Dit betekent niet dat de nieren een ziekte hebben. Voor ziektes verwijs ik je door naar een dierenarts. Nu gaat het om een beperking in beweging in de omliggende structuren van de nieren en van de nieren zelf. De emotie van de nieren is angst, waarbij nog een verschil kan worden gemaakt in de linker- en rechternier.
  • Je paard zit niet lekker in zijn vel maar je kan je vinger er niet op leggen. Zou er nu wel of niet iets zijn? Neem bij twijfel altijd even contact op.

Hopelijk heb je nu voor jezelf een beeld waar een osteopaat voor je paard allemaal bij van dienst kan zijn. Dit is nog maar een stukje hiervan. In de werkelijkheid blijkt vaak dat de behandeling ook doorwerkt in andere aspecten! Uiteindelijk is het doel dat jij en je paard weer goed op weg kunnen. Fijn kunnen rijden, grondwerken, of gewoon lekker genieten. PS. Mijn paard en ik genieten graag samen van het zonnetje!

Deze diashow vereist JavaScript.